اختلال استرس پس از سانحه (قسمت اول)


اختلال استرس پس از سانحه عبارت است از مجموعه علائمی که پس از مواجهه با یک استرس شدید و حادثه آسیب زا رخ می‌دهد. پاسخ فرد به این مواجهه به شکل ترس و درماندگی و تکرار دایمی حادثه در ذهن بروز میکند در عین حالی که فرد تلاش میکند که از یادآوری آن خودداری کند.

برای اینکه بتوان این اختلال را مطرح کرد باید علائم مزبور، حداقل یک ماه طول کشیده باشند و بر حوزه‌های مهم زندگی فردی خانوادگی یا شغلی تاثیر چشمگیری گذاشته باشد.

🔺مهمترین عوامل در پیدایش این اختلال: شدت استرس، مدت زمانی که استرس بر فرد وارد گشته، نزدیکی فرد صدمه دیده با حادثه آسیب‌زای واقعی میباشد.
البته خصوصیات فردی شخص نیز در بروز اختلال اهمیت دارد. مثلا ممکن است حادثه ای که برای فردی، استرس زا محسوب نمی‌شود، فرد دیگری را عمیقا تحت تاثیر قرار دهد. به عبارت دیگر، وقتی یک واقعه آسیب زا رخ میدهد، همه افراد دچار PTSD نمی‌شوند.

🔺میزان شیوع این اختلال حدود هشت درصد جمعیت عمومی است. البته شیوع در جمعیت های پر خطر( مثل کسانی که به جنگ رفته‌اند، یا کسانی که از یک زلزله مهیب جان سالم به در برده‌اند) گاه تا هفتادو پنج درصد نیز می‌رسد.

🔺این اختلال در هر سنی دیده میشود. زنان و مردان از نظر نوع آسیب ایجاد کننده، با هم متفاوتند. به طوریکه آسیب مذکور در مردان معمولا وقایع جنگی و در مورد زنان ناشی از مورد حمله یا تجاوز واقع شدن است.

🔺این اختلال در افراد مجرد، افرادی که طلاق گرفته‌اند، افراد منزوی و یا دارای سطح اقتصادی اجتماعی پایین بیشتر دیده می‌شود. ( کفایت نظام حمایتی خانواده یا اجتماع، باعث کمتر شدن احتمال بروز اختلال میگردد).
همچنین وجود آسیب در کودکی، تغییرات پراسترس اخیر در زندگی، برخی صفات شخصیتی، سابقه مصرف افراطی الکل و جنسیت مونث از عوامل زمینه ساز این اختلال محسوب می‌شوند.

گروه روانپزشکی دکتر مهدی قاسمی

نظرات کاربران
 
 
   
دکتر مهدی قاسمی

دکتر مهدی قاسمی

دکتر مهدی قاسمی روانپزشک و رواندرمانگر